Update #tourdupisa: Vandaag vertrokken de Engelse jongens om 6.00 uur vanochtend, dus ik draaide me om en sliep nog even verder. Om 8.00 uur begon ik in mijn eigen ochtendritme. Mijn tas ingepakt, afgerekend en wat boodschappen gedaan in de supermarkt. Na 500 meter BAM! was er een flinke klim, 7 km, maar ik wist dat dit de laatste grote berg was 🙂 Toen ik beneden was, zag ik twee Italiaanse wielrenners, vader en zoon denk ik. Allebei op de duurste fietsen die ik tot nu toe heb gezien. Echte Pinarello-fans . Na vijf minuten zagen de jongens me rustig achter hen aan fietsen, volgeladen met een "normale" fiets, en het tempo ging omhoog. Berg op, berg af, stad in en uit, de ramen van de winkels hielpen hen om achterom te kijken; ik was er nog steeds, en ik gaf niet op 🙂 Na 12 km waren mijn benen helemaal kapot en was ik helemaal uitgeput. Ik fietste langs die jongens en zei: Grazie!! En sloeg rechtsaf bij de eerste supermarkt die ik zag.
Morgen de laatste fase!
